Święta sprzed wieku: „Boże drzewko”

Boże drzewko

Boże drzewko… na okół tysiąc gwiazd się jarzy,
Tysiąc błysków, światełek migotliwych świeci,
Po zielonych gałązkach złote wiszą sieci,
Srebrne nitki, jabłuszka z rajskich wirydarzy.
Przed drzewkiem w upojeniu stoją małe dzieci
I patrzą w jasny cud ten … każde dziecko marzy,
Bo oto z gwiazd, z zielonych smrekowych wachlarzy
Srebrzysty, biały anioł cicho ku nim zleci.
Oto frunął, przepłynął cały w śnieżnych puchach
I na wiotkich, leciuchnych gałązkach choinki
Pozawieszał kosztowne, cudne upominki —
I biegną wszystkie dzieci, a w ich żwawych ruchach
Drży radości i szczęścia bezmiernego fala
I wstęgą złotych marzeń dusze im okala…

Zygmunt Różycki, 1911

Zygmunt Różycki (Rola-Różycki) – urodził się 7 grudnia 1883 w Łęce w powiecie olkuskim. Jego ojciec w latach 1884-1912 mieszkał i pracował jako notariusz w Tomaszowie Mazowieckim. Willa Różyckich znajdowała się przy ul. Św. Antoniego 24, gdzie obecnie mieści się Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna.

W Tomaszowie spędził więc Różycki lata dzieciństwa i młodości. Tu podobno udzielał się jako znakomity parodysta i aktor-amator. Do okolic Tomaszowa i tamtejszej przyrody powracał w wielu wierszach.

Był poetą. Tworzył lirykę modernistyczną, którą bardzo często publikował w prasie. Powyższy wiersz pochodzi z tomiku „Wybór poezyi”.

Udostępnij ten artykuł swoim znajomym:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *