Poezja na Dzień Matki: Rozmowa z matką

Rozmowa z matką

 

kiedyś gdy mnie kąpałaś w parującej
drewnianej balii
otoczony palisadą dębowych klepek
bałem się mydła szczypiącego oczy
całowałaś mnie w załzawione powieki
mówiąc, że to z powodu
śmierdzącego, szarego mydła…
potem myłaś się w tej samej wodzie
i leżąc obok mnie
tuliłaś do wilgotnych piersi
rano grzałaś mleko
ktoś codziennie stawiał je
obok naszych drzwi
krajałaś chleb przykryty lnianą serwetką
takie było nasze wojenne życie
naszą samotność znosiłaś w milczeniu
pamiętam twój smutek
bałaś się naszej bezsilności
martwiłaś brakiem nafty
w przygasającej lampie
czekałaś by nocą zastukał w okno
twój brat partyzant – kryłaś go i karmiłaś
pamiętam jak wkładał mi na głowę
swoją rogatywkę mówiąc
będzie twoja jak wrócę
nocami liczyłaś świetliste sznury pocisków
tnące niebo nad Radomskiem
przykrywałaś mnie wtedy kołdrą
tłumiąc dziecięcą ciekawość
aż wreszcie z plecakami
uszytymi z worka po ziemniakach
poszliśmy do dziadków
wojna się skończyła
płakałaś a ja pytałem dlaczego?

Andrzej Szczepanik, 2010

Andrzej Szczepanik, poeta, mieszkaniec Bytowa w woj. pomorskim. Jego korzenie sięgają jednak ziemi piotrkowskiej: małej wioski Modrzewek w gminie Wolbórz i Radomska. Autor czterech tomików poezji: „Wspomnienia odnalezione” (2006), „Wyrwane z pamięci” (2007), „Myśli rozkołysane” (2009) i „Inne we mnie” (2010). Często sięga do wspomnień, dając wyraz miłości do stron rodzinnych, obrazując w sposób wyjątkowo zrozumiały i dostępny bogactwo myśli, marzeń i uczuć. Jest członkiem lokalnych grup literackich i publicystą pisząc artykuły, felietony i eseje w prasie.

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*
*