Poezja na Dzień Kobiet: Do kobiety

Do kobiety

 

Z skargi ludzkiej, niemocy poczęta

O kobieto aniele-szatanie,

To wzgardzona od tłumów, to święta

Wielkie twoje światu panowanie,

Bo ty, wielka, siejesz z swojej ręki,

Dla ludzkości rozkosze i męki!

Czczona, wznosisz białe czoło śmiało,

Rządząc sercem miłością wezbraniem

I oddajesz i duszę i ciało,

Lub też dzikim stajesz się tyranem;

Wodząc ludzi w nadziemską krainę,

Głosisz śmierci lub życia godzinę!

O kobieto, ludzkości ozdobo

Prawo daje królować ci wszędzie,

Lecz gdzie stąpasz, to zawsze bądź sobą

Cel twej pracy potępion nie będzie,

Bo gdyś sobą, to serce dosięże

Tam, gdzie nikli i słabi są męże!

 

Władysław Karoli, 1899

 

Wiersz Władysława Karolego, poety, ale przede wszystkim pioniera polskiej fotografii, pochodzi z wydanego w 1899 roku tomiku „Przyszłość” (jedyne do tej pory jego wydanie). Na zdjęciu, kobieta w tradycyjnym stroju łowickim.

 

 

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*
*