Poezja młodego pokolenia: Czy to jest miłość?

Czy to jest miłość?

 

– Kocham Cię

– To zwykłe gadanie

– Kocham Cię

– Proszę, niech pan przestanie!

– Ale dlaczego?

– Bo mnie głowa boli od tego.

– Nieufność pani mnie niepokoi.

– A pan się tylko dwoi i troi…

– Moja miłość wieczna jak nić w pasmanterii.

– Dość! Wystarczy tych fanaberii!

– Panienka się swych uczuć boi…

– Pan sobie kpi, żarty ze mnie stroi!

– Ja za panią w ogień skoczę!

– O, czy ma pan zdolności prorocze?

– Pani mowa mnie nie zrazi.

– Pana chyba nic nie obrazi.

– Przy panience gwiazdy bledną.

– O, zaraz uderzy pan w sedno!

– Wyczuwam ironię w tym głosiku…

– Niech mi pan wierzy, jest jej bez liku.

– Wobec tego rezygnuję!

– Naprawdę? Szczerze dziękuję!

– Ale co jest powodem? Wyjaśnienie mi się należy!

– Nie ma żadnego, niech pan uwierzy

Brak jakiejkolwiek przyczyny

Po prostu miłość to nie słowa, lecz czyny.

Klaudia Łączkowicz, 2015

Klaudia Łączkowicz, przedstawicielka najmłodszego pokolenia poetów z naszego regionu, jak sama o sobie mówi: Gdybym miała opisać siebie w dwóch słowach, powiedziałabym: rozważna i romantyczna. Na co dzień uczennica II LO w Piotrkowie Trybunalskim, twardo stąpająca po ziemi, która wychodzi z założenia, że o człowieku świadczą jego czyny a nie słowa. Prowadzę także bloga, na którym zamieszczam swoje poezje i dzielę się z odbiorcami swoim spojrzeniem na otaczającą rzeczywistość. Teraz ma szansę poszerzyć grono czytelników pisząc na łamach naszego tygodnika.

Wiersz „Czy to jest miłość?”, o ciekawej konstrukcji w formie dialogu, traktuje temat miłości z lekką nutą satyry i ironii.

 

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*
*