Poezja ludowa z Golesz: Piosnka żniwiarzy

Na szerokiem na polu

rośnie żytko zielone,

rośnie modrak, kąkolu

kwiatki takie czerwone.

Hej! dziewczęta, parobki!

dalej z sierpem a żwawo,

a wy wiążcie we snopki

naszą pracę tę krwawą.

Skowroneczku, ptaszyno,

śpiewajże nam przy pracy.

Dalej żwawo dziewczyno,

wiążta snopki chłopacy!

Jasne słonko tak świeci,

jak gwiazdeczka z ołtarza;

hej! niech w niebo aż wzleci

piękna piosnka żniwiarza.

Toć że ona – ta szczera,

prosta piosnka rolnika,

bramy niebios otwiera –

szare chmurki przenika.

A gdy w niebo już wzięci,

Pan Bóg wzniesie Swą rękę,

słonko jaśniej zaświeci, –

więc śpiewajmy piosenkę!

Dalej z sierpem dziewczęta,

wiążta snopy chłopacy!

odpoczynek, gdy święta, –

a dziś… razem do pracy!

Walenty Sygoń z Golesz, 1886

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*
*