Na Dzień 8 Marca: Kobieto łódzka!

Kobieto łódzka

Kobieto łódzka, robotnico,
I towarzyszko, i kochanko,
Ty jesteś ziemią pod stopami
A i na piwie lotną pianką.

Ty pierwsza budzisz się co rana,
Dzieciom, mężowi ku odsieczy,
Ostatnia kładziesz się, zziajana,
Bolą Cię ręce, nogi, plecy.

Ty dwoisz się, troisz się, stokrocisz,
Jak chleb cudownie rozmnożony,
Co dzień się siódmym potem pocisz,
Sobą rachunek płacąc słony.

Co dzień zabija Cię podjęty
Trud ponad siły dla mężczyzny.
Chciałbym podziwem kornym zdjęty
Wyrazić podziw mej ojczyzny.

Choć starożytni w to wierzyli,
Że Atlas chłop tę ziemię dźwiga,
Wiem o tym, oni się mylili:
Od takich prac się często miga,

Pójdzie na wódkę, karty, dziewki,
Niesyt gadania i kochania,
A ciężar świata, nie przelewki,
Zostawi Tobie do dźwigania.

Jan Izydor Sztaudynger, 1959

Wiersz łódzkiego poety i fraszkopisarza, napisany przed sześćdziesięciu laty ukazał się w tomiku „Łatki na szachownicy” wydanym w 1961 roku przez Wydawnictwo Łódzkie.

Udostępnij ten artykuł swoim znajomym:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *