Leon Rzeczniowski – zapomniany badacz piotrkowskich dziejów

Gdy zmarł, olbrzymi nekrolog zagościł na tytułowej stronie piotrkowskiego „Tygodnia”. Dziś jednak prawie zupełnie zapomniany w świadomości społeczeństwa piotrkowskiego – w przeciwieństwie do innego badacza piotrkowskich dziejów, Rawity-Witanowskiego. O jedno pokolenie starszy, swoim zaangażowaniem nie ustępował na krok piotrkowskiemu regionaliście, a skrupulatnością nawet przewyższał.

Leon Rzeczniowski urodził się 20 kwietniu 1818 roku w Łaszczowie (wówczas osada, obecnie wieś gminna w pow. Tomaszów Lubelski). Był synem Joachima – aptekarza i Balbiny z Biedżyńskich. Pierwsze nauki pobierał w szkole wojewódzkiej w Szczebrzeszynie a następnie w gimnazjum w Lublinie, skąd w 1838 roku udał się na uniwersytet do Moskwy, gdzie skończył filologię. Po powrocie do kraju w 1844 roku objął posadę nauczyciela w Rawie. Tam też urodził się jego syn – Leon Józefat, wiele lat później wybitny lekarz psychiatra i neurolog. Po skończonej pracy w Rawie i po 8-letniej przerwie (przebywał za granicą), w 1858 roku został nauczycielem w szkole w Łomży. W 1962 roku przeniesiony został do Piotrkowa do Rządowego Gimnazjum Województwa Kaliskiego, gdzie wykładał historię powszechną i polską – w klasach wyższych, a języki klasyczne – w klasach niższych, aż do otrzymania emerytury w roku 1884.

Rzeczniowski nie marnował życia. Czas wolny, jaki pozostał Rzeczniowskiego obok zadań pedagogicznych, poświęcał na rozprawy historyczne. W 1861 r. opublikował pionierską pracę Dawna i teraźniejsza Łomża, chyba najważniejszą w jego twórczości. Spośród wielu opublikowanych rozpraw, Piotrków zawdzięcza mu m.in. tytuły: Odrzwia kamienne i otoki od okna w zamku piotrkowskim, wraz z krótkim tegoż zamku opisem, Historyczne wiadomości o Farze piotrkowskiej i synodach w niej założonych, Opis Trybunału piotrkowskiego, Opis statystyczny Piotrkowa z roku 1866-go, Opis kościoła i kolegium Pijarskiego w Piotrkowie z 3-ma rycinami. Ponadto w rękopisach po zmarłym pozostał zapas materiałów do monografii Piotrkowa.

Leon Rzeczniowski zmarł po długiej chorobie 15 sierpnia 1887 roku w Piotrkowie. Dwa dni później pochowany został na piotrkowskim cmentarzu. Jak opisywano w latach 60-tych XX w., na jego tablicy nagrobnej widniał napis: Przyjacielowi uczącej się młodzieży, gorliwemu nauczycielowi szkół publicznych w Rawie, Łomży i Piotrkowie. Zasłużoną cześć oddają: Wdzięczni uczniowie, Wierni przyjaciele. Obecnie napis ten już nie istnieje.

PJL

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*
*